Verhalen van jonge Hagenaars met een Beperking

Op zoek naar werk met SWOM!

In de rubriek Power Up Talks laat Onbeperkt Haags het licht schijnen op andere organisaties die, net als wij, een inclusieve samenleving belangrijk vinden. In dit artikel maak je kennis met stichting SWOM (Studeren en werken op Maat). Redactieleden Boyan en Jaime spreken met Rick Brink, directeur belangenbehartiging van stichting SWOM en voormalig Minister van Gehandicaptenzaken.

Rick Brink is in 2019 gekozen als Minister van Gehandicaptenzaken en daarvoor was hij HR- adviseur: ‘Ik heb alle mensen verteld hoe ze om moesten gaan met hun personeel!’. Dat deed hij in de procesindustrie en voor hij minister van Gehandicaptenzaken werd. Hij is nu directeur belangenbehartiging bij SWOM en heeft daarnaast een eigen adviesbureau.

Wat doet SWOM?

Rick: ‘Wij plaatsen hoogopgeleide jongeren met een beperking op weg naar werk, vanuit een levensbrede begeleiding, omdat wij weten dat mensen met een beperking pas goed kunnen functioneren in een baan als alles daaromheen goed geregeld is. Dat je bijvoorbeeld een goede woonplek hebt en dat je mobiliteitsvraagstukken op een goede manier kan invullen’. De levensbrede begeleiding is belangrijk voor de zelfstandigheid van de persoon en is ook altijd een streven van SWOM. We bestaan sinds 2012 en we hebben al duizend jongeren geholpen aan een passende baan.

SWOM helpt jongeren niet alleen met het zoeken van een baan, maar probeert te helpen met lifecoaching. Sommige mensen vinden financiën namelijk lastig, anderen vinden het weer lastig om vriendschappen of liefdesrelaties aan te gaan.

Rick vertelt verder: ‘We hebben ons heel sterk gemaakt voor de harmonisatie van de Wajong. Dat ging toen over de inkomenstoeslag. We hebben ons samen met onder andere Wij Staan Op, Iederin en vakbonden (coalitie) verenigd. Zo’n coalitie is belangrijk om je punt te kunnen maken. SWOM slaat op het punt van Wajong de handen ineen met andere organisaties’.

Het belangrijk om landelijk meer dekking te krijgen. We verzamelen ervaringsverhalen door met mensen in gesprek te gaan. Daarom zie je ons steeds sterker worden in bijvoorbeeld regio Zeeland en regio Zwolle. Als je wil laten zien dat mensen last hebben van de bepaalde Wajongregelingen moet je ook met hen in gesprek.

Wat adviseer jij aan jongeren met een beperking die thuis zitten?

Rick Brink: ‘Natuurlijk zijn mensen met een beperking kwetsbaar en daardoor ook vaak eenzamer. Het klinkt heel cliché, maar probeer ook gewoon de dingen te doen die wel kunnen. Een paar weken geleden keek ik met mijn beste vriend de bekerfinale, op anderhalf meter afstand natuurlijk. Ik heb er erg van genoten, maar ik snak naar het moment dat de minister-president zegt dat het allemaal voorbij is’. Er zijn ook heel veel vormen van digitale dagbestedingen voor mensen die in instellingen wonen, dus er is genoeg te doen. Doe bijvoorbeeld mee aan een digitale pubquiz en dat soort activiteiten, daardoor ontstaan vaak best goede gesprekken.

‘Netwerken valt en staat altijd met goede inhoud. Wees altijd positief kritisch. Als je de hele gefrustreerd achter je Twitter-account zit, ga je het niet redden. Je kunt zeggen dat de overheid het niet goed doet, maar je moet altijd met oplossingen proberen te komen. Hoe kan het dan wel? Een positief kritische toon, een eerlijk verhaal aangevuld met een concreet actieplan en doen in plaats van denken.’

‘Studenten met een beperking kunnen moeilijk aan een stageplaats komen. Als je deze thema pakt en je gaat er ook echt voor op de barricade staan, dan bereik je mensen’, aldus Rick. Rick is er het meest trots op dat de stagedesk succesvol op gang is gebracht.

Hoe ziet de ideale Wajong er voor Rick Brink uit?

Rick: ‘Een beperking of niet, mensen moeten een uitkering krijgen op basis van hun opleidingsniveau. Ongeacht een beperking, moeten mensen gewaardeerd worden op basis van hun talenten in plaats van hun urenbelasting’. Volgens Rick Brink krijgt de ideale Wajong-er uitbetaald op basis van hun talenten.

Rick adviseert: ‘Wat altijd helpt is: zoek naar goede voorbeelden. Ik denk dat je moet kijken naar wat je wel kan. De laatste tijd gebeurt er niet zoveel, maar ik kan wel de politiek beïnvloeden. Dus daar kom ik tot mijn recht en mensen zoeken naar dingen waar ze energie van krijgen. Men is in ieder geval bereidwillig voor mensen met een beperking.’

Wij Staan Op! is een heel goed voorbeeld, omdat daar enthousiaste mensen bij betrokken zijn met een beperking die een goed leven leiden, kansen pakken en daar willen ze mensen mee inspireren.

 

Wil je meer informatie of heb je een andere vraag aan Rick? Stuur een mailtje naar info@onbeperkthaags.nl en wij sturen je berichtje door! Neem ook gerust een kijkje op www.studerenenwerkenopmaat.org.

We hebben het op deze website vaak over inclusie. We streven graag naar een inclusievere werkplek, toegankelijkere gebouwen en het liefste een geheel inclusieve samenleving, maar wat houdt dat in de praktijk eigenlijk in? Ik denk dat iedereen dat anders interpreteert. 

Voor mij betekent inclusie dat ik niet merk dat ik een beperking heb. Hiermee wil ik niet zeggen dat ik van mensen verwacht te doen alsof ik geen beperking heb, ik heb juist graag dat mensen mijn beperking zien als deel van mij. Dat mijn beperking door de mensen in mijn omgeving niet wordt genegeerd, maar geaccepteerd. Lang heb ik gedacht dat dit niet, of maar deels mogelijk was. Totdat ik besloot deel te nemen aan een popkoor in Den Haag. Lees meer

Ja, hoe zal ik eens beginnen. Ik hoor van veel mensen dat corona een domper op het leven is en ja in vele gevallen is dat ook zo. We hebben thuis gezeten voor meer dan een jaar. We mocht niks alleen naar de winkel om boodschappen te doen (dan wel met een mondkapje). Niet uit eten, niet winkelen, geen bezoek. Kortom geen sociaal leven dit alles om je naaste mede mens te beschermen. Een andere maatschappelijke verandering was het thuis werken. Alles werd razend snel digitaal gemaakt, waar eerste mensen zeiden nee dit werk kan alleen op kantoor werd er nu ineen klap ja gezegd tegen thuiswerken, want men kon nou eenmaal niet anders. Ik wil jullie graag meenemen in de voordelen en nadelen van het thuiswerken en wat dit kan betekenen voor mensen met een beperking nu en in de toekomst.

 

Thuiswerken was vanaf 16 maart 2020 niet meer alleen maar weggelegd voor de zzp’ers in de wereld. Thuiswerken is de norm geworden. Alle kantoren en scholen  dicht iedereen met een computer thuis. Vergaderen en lessen gingen allemaal via Webex, Skype, Teams of Zoom.

 

Voordelen

Thuiswerken heeft voor mij vele voordelen. Ik kan langer uitslapen. Je bent zo op je werk want je hoeft alleen maar de computer aan te zetten en in te loggen en je bent op je werk. Dus ook geen reistijd (misschien 3 stappen naar de keuken tafel, maar dat kunnen we geen reistijd noemen toch?) Een ander belangrijk voordeel voor mij was dat ik mijn eigen koffie en thee kon zetten en ja wel dat was 10 keer beter dan de automaat koffie en gelimiteerde thee keuze op het kantoor. Een andere bijzondere wending die ik ontdekt heb is dat het thuiswerken mij veel zelfvertrouwen heeft gegeven. Het ontmoeten van nieuwe collega’s gaat immers via het scherm en daar zie je iemands hoofd alleen in beeld, dus ik werd door de nieuwe collega’s niet bevraagd over mijn rolstoel of veroordeeld dat ik iets niet zou kunnen vanwege mijn beperking. Niet dat dat op kantoor gebeurde hoor, maar het speelde wel altijd in mijn achterhoofd. Dit heeft mijn zelfvertrouwen een enorme boost gegeven, waardoor ik meer mezelf kan zijn als ik aan het werk ben.

Het maakte het er ook mij ook makkelijker om mijn eigen tijd in te delen en om nog eens in te loggen als ik wat was vergeten, op een niet werkdag moest helpen bij een belangrijk evenement, maar mijn grootste struikelblok is de mogelijkheid tot over werken, omdat collega’s een ander ritme hadden dan ik. Dit zet ik bij de voordelen, omdat doordat je thuiswerkt je na het afsluiten gelijk thuis bent. Dus wat maakt dat een uurtje nou toch uit?

 

Nadelen

Waar ik net mee ben geëindigd ben begin ik hier ook weer. Overwerken gebeurde vaak in het begin, omdat de lijn zo dun is tussen thuis en werk. Het gebeurde vaak genoeg dat ik in de eerste 3 maanden van de Lock down snel mijn avondeten op at en dan weer door ging. Dit heb ik mijzelf snel afgeleerd. Verder vind ik het thuiswerken erg eenzaam en doordat ik vrij moe was na het werk ga ik ook minder naar buiten`. Soms duurde het 1 of 2 weken dat ik weer naar buiten ging omdat ik geen zin had om door de regen naar buiten te gaan om naar de Kruidvat te gaan. Boodschappen laat ik namelijk thuisbezorgen dus daarvoor hoefde ik de deur niet uit. (Nu dat het zomer word ga ik wel meer naar buiten)

 

Voordelen voor mensen met een beperking

 

Nu werken we al een hele tijd thuis en denk ik veel aan de toekomst van werken in het algemeen, want uit deze moeilijke zijn ook een hoop mogelijkheden geboren voor iedereen met een beperking. Ik denk dat het makkelijker wordt om te gaan werken, het hybride werken word het normaal. Hybride werken betekent dat je je de werkweek verdeeld in een aantal dagen thuiswerken en een aantal dagen naar het werk. Ik denk dat dit een uitkomst, omdat als iemand een mindere dag altijd de mogelijk heeft om een dag thuis te werken of een vast ritme met zijn of haar werkgever af te spreken voor het thuis- en op kantoor werken. Ik denk dat werkgevers hier na deze crisis een stuk flexibeler in zullen zijn. (Toekomstige) arbeidsbeperkte die op zoek zijn naar een nieuwe baan zullen hier de vruchten van kunnen plukken en misschien wel net zo bijzonder zijn als iedereen op de arbeidsmarkt!

 

Dit is mijn kijk op de positieve maatschappelijke verandering die door de corona crisis zijn ontstaan. Wat is jouw mening hierover?